11 de febrero de 2012

Bolboreta


En ese podcast "Bolboreta" de Sther F Carrodeguas editado por la A.C. Barbantia con música de Red Hook Rambles, distribuida con licencia Creative Commons en Free Music Archive. © De la historia y la música, sus autores. Del podcast Cristina G. Temprano.Puedes compartir este audio en tu ámbito privado, pero en ningún caso puede ser difundido con fines comerciales. No está permitida la utilización de fragmentos de este podcast para la creación de otros archivos sonoros. 

"Bolboreta" cuenta cómo un niña encuentra la respuesta a la fastidiosa pregunta: "¿Qué quieres ser de mayor?" De pequeños nos la hicieron seguramente 1.000 veces, puede que de mayores se la preguntemos a los niños, o puede que nos la formulemos a nosotros mismos.


No es la primera vez que esta cuestión se plantea en Contando Voy Contando Vengo. El texto de Manolo Beses "Qué quiero ser cuando sea mayor", abordaba el mismo dilema con un aire y un estilo muy diferentes. Fue precisamente después de publicarlo, cuando llegó revoloteando esta "Bolboreta", pintada con el acento y el habla de la preciosa Galicia:
"Sempre me preguntan que quero ser de maior. Cando moi pequena quedaba calada. Non lle vía a esta pregunta moito xeito, ningunha resposta boa. De maior o único que se pode ser é precisamente iso: maior; e non vexo moitas diferenzas entre todos os maiores do mundo: son altos e grandes, e teñen poucas ganas de xogar.[...]" 
Y como nos gustó mucho, creemos que no pasa nada por volver a plantearnos lo que queremos ser, total, es algo que debemos afrontar en cada despertar... ¿Qué o cómo? Tal vez la pregunta podría ser: ¿cómo quieres ser de mayor? ¿Cómo quiero ser?


Sther F Carrodeguas es una actriz y directora teatral, que comenzó a descifrar y componer palabras desde bien pequeña, así que para cuando contaba ocho años de edad, pidió que le regalaran un diario porque ya tenía claro que lo que quería era contar cosas. No ha dejado de hacerlo, y para leerla basta con un clic y ya estarás en su blog. También puedes leer "Bolboreta" en el libro que la contiene "A cor dos soños", editado por la A.C. Barbantia, donde encontrarás a 13 escritores gallegos y otros tantos ilustradores.


Los hemos escuchado desde su álbum





El estilo dixieland de Red Hook Rambles acompañó la narración y el vuelo de esta bolboreta, esta mariposa, que imaginamos llegando hasta ti, y con un poquito de suerte, quedándose contigo.













Licencia de Creative Commons

Bolboreta. Contando Voy Contando Vengo. by Cristina G Temprano is licensed under a Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 Unported License.

6 comentarios:

  1. Querida Cristina:
    Los padres, en muy raras ocasiones entienden lo que uno quiere ser de mayor. Y no hablo de cuando eres niño. Incluso hoy en día, que se me supone adulto, tampoco entienden qué querré ser de mayor. Al fin y al cabo, mañana seré más mayor que hoy y sigo sin sabér qué quiero ser, aunque pensándolo bien, bolboreta no me parece una mala opción.

    ResponderSuprimir
  2. Gracias por tu comentario Jordi.
    Pienso que, a menudo, los hijos tampoco entendemos a nuestros padres. Debe de ser que para eso estamos.
    A veces con los años, si ambas partes se lo proponen, pueden ir entendiéndose cosas, en las dos direcciones.
    Nada sabemos de lo vendrá, mientras llega lo que será, seamos, ¿no?

    ResponderSuprimir
  3. Es cierto. Tampoco nosotros,muchas veces, entendemos a nuestros padres.
    Ellos, como nosotros, cada día son más mayores y seguro que, si no abandonan sus sueños, también querrán ser algo de "más mayores".
    Un abrazo.
    ¿Para cuándo el próximo cuento?
    Estamos esperando.

    ResponderSuprimir
  4. ¿El próximo? ¡Qué alegría me da tu pregunta! Alrededor del 11 de marzo. Será muy diferente a este, otro estilo completamente.
    Por ahora un cuento al mes. No se si con el tiempo me iré animando a aumentar la frecuencia.
    Otro abrazo para ti.

    ResponderSuprimir
  5. Acabo de llegar de India. 15 días trabajando por allí. Venía dispuesto a que me contaras un cuento para irme a dormir, pero.......Seguimos esperando el próximo.
    Por cierto; si quieres visitar mi blog http://www.jordiplafoto.blogspot.com.es/ estaré encantado, al igual que mi web http://www.jordipla.es/
    Hasta pronto.

    ResponderSuprimir
  6. ¡¡¡Es emocionante saber que se esperan los cuentos!!! Y sí, este mes vamos con retraso, pero ahí vamos.
    Ya había estado en tu blog, pero he vuelto, y con tus fotos y comentarios, también yo me he ido a la India.
    Gracias Jordi. Hasta pronto, ya sea en un cuento o en una foto.

    ResponderSuprimir